Menu Close

Houtje Touwtje

Nu ik dit schrijf schijnt het zonnetje. Het is heerlijk lenteweer buiten. De wereld ziet er anders uit als de zon schijnt en je de warmte van de zon kunt voelen. Het is niet persé rustiger maar er hangt wel een hogere geniet-factor in de lucht. Wat is toch die aantrekkingskracht?

Tsjakka!

Die goudgele knoepert is een ster, die symbool staat voor positiviteit en creatieve energie. En dat is wat wij mensen graag willen: positieve energie. Laten we ons vooral niet bezighouden met het donker, met negatieve zaken maar hup, in de positiviteits modus. Geen problemen maar uitdagingen en als iemand je vraagt hoe het gaat, zeg je heel snel ‘Goed!’ Dan ben je ervan af en kun je weer doorrrrr. Werkt het zo voor jou? Mooi, lekker mee doorgaan. En is het echt de waarheid? Dan ben je een gelukkig mens en mag je ook daar eerlijk over zijn. Maar als het misschien niet zo goed gaat en je zegt van wel, ben je dan eerlijk naar jezelf en naar een ander? En nee, ik verkondig hier niet dat je aan iedereen je levensverhaal moet gaan vertellen, zeker niet. En ik heb het ook niet over klagen. Wat ik me oprecht afvraag is waarom het toch zo moeilijk is om eerlijk te zijn en te zeggen wat je echt voelt.

#DTV

Af en toe is het donker en dat mag het zijn, ook al voelt het naar. In de afgelopen jaren las ik vaak over rouw. Het donker, de rouw, de pijn, de eenzaamheid, stuk voor stuk hebben ze een functie, het is er niet voor niets. Alleen zijn we geneigd er zo ver mogelijk vandaan te blijven. We steken onze kop in het zand en wachten tot de storm voorbij is terwijl we ondertussen mooi weer spelen naar de buitenwacht. Wie hou je voor de gek?! Waarom vertel je niet gewoon dat je je rot voelt als het zo is. Soms weet je ook even niet waardoor maar is het gewoon zo. Geen tijd voor de waarheid, te veel haast? Oh ja, mooi excuus. En mensen, dit is allemaal eigen ervaring hè. Ik ben koningin afleiden:) met jaren ervaring, maar met kleine stapjes leer ik nu dat als je iets van jezelf laat zien, je soms onverwacht mooie gesprekken hebt. Dat je soms een kant ziet van iemand die je nog niet eerder hebt gezien. Uit waar je mee rondloopt, dan gaat het niet vastzitten in je lijf. Ook als het in het begin nog een beetje houtje touwtje aanvoelt. Een ander wil er misschien graag voor je zijn, net zoals jij er soms graag voor een ander wilt zijn. Licht en warmte, zonder verwachting, net als de zon. Er gewoon zijn. Goedbedoelde adviezen zijn niet nodig. Een schouder om op te huilen, tegen iemand ‘aanleunen’ als het allemaal even zwaar voelt, of tranen van het lachen uit onmacht. De verantwoordelijkheid neem je zelf #dtv (durf te vertellen). Jij bepaalt.

Spiegeltje spiegeltje…

Zo, dit is mijn pleidooi waarmee ik mogelijk, vooral probeerde mezelf te overtuigen. Ga je dit nu ‘tegen’ me gebruiken? Dat mag. Ik ben work in progress;))

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *