Menu Close

Over de rooie

Content schrijver Dots & Sparks

Boos ben ik niet zo snel. En als ik boos ben is dat vooral een intern proces. Ik zeg weleens iets hoor, uiteindelijk. Maar dat duurt echt wel een tijdje. Eigenlijk kan ik best jaloers zijn op iemand die zijn of haar frustratie er gelijk uit gooit. Dan ben je het maar kwijt. Lijkt me best lekker.

Snappie?

Wat ik hier net boven schreef is wel een themaatje voor mij. Direct zeggen wat je denkt en voelt in plaats van toch maar niks zeggen of pas veel later. Soms ben ik me er bewust van maar weet ik gewoon niet hoe ik het moet brengen. Dan kruip ik in mijn schulp en heb ik het nodig er eerst even over na te denken. Soms weet ik pas later wat me (echt) dwars zit. Dan ga ik rustig door volgens het pappen en nathouden principe. Het is ook maar net wat je hebt geleerd. Mocht je echt ruzie maken? Of heb je geleerd dat het not done is om je hoofd boven het maaiveld uit te steken, om te ‘vechten’ voor jouw overtuiging. Bij dat laatste, is het niet altijd zo dat je gelijk hebt. Echt hè;)  Het gaat om de discussie. Net als het niet gaat om de bestemming, maar om je reis. Luisteren naar elkaar valt niet altijd mee. Je in de ander verplaatsen ook niet. We kunnen hetzelfde hebben meegemaakt maar het totaal anders hebben beleefd. Het gaat niet om goed of fout. Het gaat om inleven & verbinden. Maar kun je dat ook bedenken als je hoofd ontploft door een hoog opgelopen verhitte strijd met…. (vul maar in).

‘Everything that irritates us about others can lead us

to an understanding of ourselves.’

-Carl Jung-

Waarom?

Is er met jou überhaupt een discussie aan te gaan? Of heb je bij voorbaat al gelijk. En wat zegt dat over jou. En wat zegt het over mij als ik ruzies uit de weg ga. Grappig genoeg ga ik altijd wel de confrontatie aan met mezelf. Maar waarom doe ik dat niet of weinig met een ander? Kort geleden leerde ik dat het voor mij te maken heeft met de kernwaarden: veiligheid, vertrouwen en verbinding. Wat een eyeopener! Op het moment dat het voor mij niet veilig voelt, trek ik me terug. Ik voel dan geen vertrouwen en ben de verbinding (even) kwijt. Waar de één zichzelf in zo’n situatie ‘verstopt’ gaat de ander helemaal over de rooie. Wat zijn mensen toch grappige wezens. We vinden elkaar soms stom en irritant maar we hebben elkaar ook zo nodig om te leren en te groeien. Of het nu gaat om een werkrelatie, de liefde van je leven of een andere connectie. Het gaat áltijd over verbinding.

Nou daarom.

Waarschuwing voor iedereen die mij persoonlijk kent: ik blijk niet introvert te zijn (zoals ik zelf dacht) maar extravert. En daar ga ik mee oefenen:))  Tja je moet wat hè, zeg ik met een knipoog. Ik wil me vrij voelen. Vrij om te zeggen wat ik denk en voel. Lichter in mijn lijf omdat ik niet op hoop, maar uitspreek. Om beter laat dan nooit te ‘zijn’ wie ik diep van binnen écht ben.

‘Express what you feel in a gentle and loving way.’ Dat gun ik iedereen. Maar luister ook eens wat vaker aandachtig naar een ander en vier je ‘connecties’ zo vaak als het kan. Enjoy!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *